Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hier daarentegen eene vereering Gods zoo puur en rein, vanaf het oogenblik, dat hij den verzoeker weerstaat tot aan het bittere einde toe, zonder bijbedoeling, als de natuurlijke ademhaling der ziel, zooals het onbedorven kind zijne ouders eert door onschokbaar vertrouwen, door ootmoedige dankbaarheid, door stille gehoorzaamheid tot den dood.

Vrede op aarde — ook daarvan is hij de levende werkelijkheid! Scheidsmuren tusschen volkeren en volkeren vallen voor hem weg: Samaritanen en Joden, zij zijn hem gelijkelijk kinderen Gods! Slaven en vrijen, mannen en vrouwen, priesters en tollenaren.. . zij hebben voor hem geen strijdende belangen, geen uiteenloopende plichten. Ziet, hoe hij ze allen tot zich noodt, als hij aan de oevers van 't meer predikt van hun aller Vader, die hen liefheeft en zegenen wil. In de gehoorzaamheid aan en de aanbidding van dezen Vader kunnen en moeten zij allen één zijn, want zij zijn allen broeders! — Zoo gaat hij als de groote vredestichter het land door, alleen oorlogvoerend tegen het booze, maar den booze nog den weg wijzend — den weg des berouws en der bekeering — waarlangs hij vrede kan krijgen in zijn ziel!

En zelf is hij voor alle tijden de levende getuige ervan, hoe er onder alle omstandigheden, onder leed en beproeving, temidden van de leliën des velds, maar ook in het barnen der gevaren, hoe er vrede kan wonen in een menschenziel, die kent de gemeenschap Gods.

In menschen welbehagen! Of God in menschen welbehagen heeft? Of zij allen voorwerpen Zijner liefde zijn ? Ziet hem alweer trekken van plaats tot plaats,

Sluiten