Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rusteloos, allen doende doelen in zijne weergalooze ontferming; kleinen opheffend, zondaren teruggevend hun gevoel van eigenwaarde en van moed, kinderen zegenend en aan dooden niet wanhopend, en verkondigend dat er blijdschap is in den hemel over een zondaar, die zich bekeert, — inderdaad, omdat er reine blijdschap was in zijn eigen ziel, als hij aan den kleinste der kleinen Gods welbehagen had kunnen

voelbaar maken!

Wij spraken van de hooge werkelijkheid voor het kinderlijk gebleven gemoed van de poëzie der evangeliën ; in den persoon van Christus zien wij een andere werkelijkheid voor ons verrijzen. Het vleesch-geworden woord van God heeft men hem met stoute, maar van heiligen eerbied getuigende beeldspraak geheeten in vroeger eeuwen ; het engelen-lied het lied van eere zij God, vrede op aarde, in menschen welbehagen — in zichtbare gestalte voor de wereld optredend in verleden, in heden en in alle toekomende tijden! Zoo zouden wij van hem willen getuigen.

Ideaal en werkelijkheid plegen ver uiteen te liggen. Wij kunnen met diepen eerbied naderen de wieg in Bethleliem's stal en met groote liefde zien op den menschenzoon, die de blijde boodschap, dat God liefde is, bracht aan de stervelingen door woord en daad .. maar wat is er geworden van zijn geest na den dood ? Wat is er geworden van de blijde beloften van dat engelen-lied ? Is er nog reden tot Kerstfeestviering

voor de wereld?

En ik hoor de zwartgalligen, de pessimisten onder

Sluiten