Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En dan : vrede op aarde ? t Mocht wat! Ondanks alle vredesconferenties en scheidsgerichten woedde er in de jaren onzes Heeren 1«04- en 1905 een oorlog, zoo bloedig, zoo afgrijselijk, als de geschiedenis niet heeft aan te wijzen en alle Christelijke natiën zien toe en bereiden zich voor, denkend : heden zij . . morgen misschien wij. Zij willen allen den vrede ... zeggen zij ... en daarom bereiden zij zich ten oorlog. Het is wel gelukkig voor de staatslieden van onzen tijd, dat een oude Romein die spreuk heeft bedacht-, een spreuk, waarachter al heel wat oorlogzuclitigen

zich hebben verscholen.

En dan vrede op aarde — is er soms bedoeld, dat er vrede zoude wezen in de harten der mensclien? Maar ook dan is het ideaal nog zeer verre, 'tls nog altijd hier beneden:

r Ieder woelt- hier om verand'ring,

„ En betreurt ze dag aan dag ',

en het „Rust mijn ziel, uw God is koning!" is zoo menigmaal nog een vrome wensch. Nog altijd worden vele menschenharten door onrust en twijfeling bestormd en uiteengereten; nog steeds wordt daarin de vrede verstoord door jaloerschheid en begeerlijkheid, door liefdeloosheid en wraakzucht . . . neen, er is nóg geen vrede op aarde!

En : in menschen welbehagen . . . ach — of dat altijd merkbaar ware voor ons! De menschheid zingt nu al zoo lang als zij bestaat haar klaagzang van rouw en smart; van teleurgestelde hoop en verijdelde plannen, van onverhoorde gebeden en van nooit ein-

Sluiten