Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NA VEEL STRIJD.

I.

Het was stil geworden in het diaconessenhuis. De patienten hadden gesoupeerd, de zusters tafel afgenomen en hare zieken bezorgd.

De drukke dag nam een einde. Men zag geen zusters in blauw katoen met vriendelijke mutsjes op en groote schorten voor, met aangewend-zachten tred door gangen en zalen gaan. De lichten waren neergedraaid, de zusters zochten vermoeid haar stille kamertjes op om in den slaap kracht te krijgen voor morgen. Alleen zusters met de „waak" belast bleven trouw op post en lieten, zich hare verantwoordelijkheid bewust, de oogen gaan van bed tot bed.

Zuster of eigenlijk proefzuster Lena, want de muts droeg ze nog niet, had gesnakt naar dit oogenblik. Ze voelde, dat ze het geen uur langer had kunnen volhouden. Ze had al zoo vaak zich zelf aangegrepen, den pijnlijken rug recht getrokken, de loome leden tot vlugheid gedwongen. Ze had zich

Sluiten