is toegevoegd aan uw favorieten.

Strijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Mag ik even?" en Lena gluurde door een reetje. Als in een tentje vol blauwen schemer lag het kopje in het wit oppuilende kussentje. Een heel gewoon kindergezichtje, rond mollig met dunne haartjes, maar Lena voelde er voor, het was als nam ze het in zich op. Dat kleine wezentje, dat daar in warmen weldadigen kinderslaap verloren lag, zou voortaan het doel zijn van haar leven. Het zou zijn als een licht in duisternis, dat onzen gang richt, ons trekt en daardoor steunt.

Het gordijntje gleed toe.

„Ze ziet er gezond en lekker uit."

„Ze is ook gezond. En gelukkig, want tot nu toe liet hare verzorging wel wat te wenschen over. Betje is heel goed, maar niet teer. En mijn vrouw heeft sedert de geboorte veel gesukkeld."

„Ze is nu negen maand, is 't niet?"

„Ja, dat zei Mien u zeker al, maar wilt u ook iets gebruiken? Wilt u maar direct voor u zelf en ons thee schenken. Ik laat de huishoudelijke bezorgingen maar aan u over. Het zal u beter afgaan dan mij."

Het kwam Lena voor, dat hij liever van het eerste onderwerp afstapte, ze schonk dus thee in en terwijl ze samen zaten, gaf Basser haar de noodige inlichtingen omtrent huishouden en huishoudgeld, als had hij er naar gesnakt die besognes over te geven.

Het gaf Lena een gevoel van thuis te zijn, omdat ze terstond haar werk kon aanvatten en zag, dat het haar ten volle werd toevertrouwd.

„Ik hoop, dat ik het vertrouwen, dat u mij zoo