Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan zoo iets zou kunnen denken. Door zijne groote smart had Basser iets belangwekkends voor haar gekregen, maar tegelijk iets, waardoor hij ver boven haar stond en niet tot haar sfeer behoorde, waardoor hij niet meer was een jonge man. Over zijn leeftijd had ze niet gedacht, maar zonder het zich bewust te zijn, hield ze hem voor veel ouder, een man op jaren.

Maar nu kwamen de lief-valsche, jaloersche gezegdetjes van juffrouw Spiller haar weer in de gedachte. Ze schaamde zich, juffrouw Spiller zou zich beroemen gelijk te hebben.

Vroeger had ze gelachen om zulke laagzieligheid van bekrompen menschjes.

Maar nu? Ze hoorde het aan, hoe de boeren, hem, Basser, die hoog boven hen stond, zoodat ze allen tot hem op moesten zien, zaten te bedillen, zaten te speuren, of dominee wel „zuuver" preekte.

Ze hoorde het aan en zweeg.

Al jeukte het haar om hem te verdedigen, te zeggen, dat ze zijn grootheid niet zagen, omdat ze hem niet begrepen, ze zweeg en vond het laf van zichzelve.

Gelukkig ging de deur open. Gerda's gestaltetje stond in het rechthoekig lichtvak van de open deur.

„Is tante Lena hier?"

„Zeker schatje, juf is hier, ga maar naar juf toe," fleemde juffrouw Spiller. Lena kleurde, groette haastig en met Gerda's handje vast in de hare, ging ze heen.

Sluiten