Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet uit betrekkingsplicht Gerda opvoedde. Waarom ben je dan niet openhartig?"

„Ik sprak waarheid, werkelijk ik zag ook, dat het moest, maar ik vind het naar om er aan terug te denken."

Basstr nam een krant en ging dralend de kamerdeur uit, alsof hij nog meer te vragen had. Het antwoord bevredigde hem niet, het was niet het antwoord. Ze zweeg over iels, angstig dat hij het merken zou.

Als zij zei: „ik sprak waarheid", dan was het niet de waarheid zoo voorstellen, dat men er het onware uit opmaakte. Haar dwingen wilde hij niet. Ze zou vrij zijn haar vertrouwen, hem eens geschonken, terug te trekken al was het hem een pijnlijke gedachte, omdat hij had geleerd haar te achten en te waardeeren. Hij zou niet vragen als een recht, wat zij alleen uit vriendschap en achting geven kon. Hij was haar gaarne verder tot hulp en steun geweest. Hij had gevoeld, dat ze met iets kinderlijks tot hem opzag, alsof ze van hem leeren wou.

In liet begin had hij zijn best gedaan en zich als plicht gesteld, het meisje, dat door haar alleen-staan in de wereld als van zelf den drang tot beschutten in hem wekte, een niet al te stil en ernstig thuis aan te bieden. Hij had zich tot „een praatje" gezet, maar toen die praatjes werden tot gesprekken, waarin haar natuurlijk, nog niet door de wereld in comme-il-faut-vormen gewrongen, karakter zich opende en haar vrij ontwikkelde geest om leiding

Sluiten