is toegevoegd aan uw favorieten.

Strijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vroeg, was het Basser een behoefte geworden zich aan haar te wijden en haar onder zijn leiding te houden.

Maar als ze den omgang niet langer wenschte, dan zou hij haar niet hinderen met lastige vragen

naar de oorzaak.

Lena zorgde meestal, dat ze een boek had als Basser thee kwam drinken of vroeg hem iets uit de krant, naar een bloem uit den tuin; of de boeren niet klaagden over de langdurige droogte; over allerlei, wat ze van te voren bedacht en haar tamelijk onverschillig was. Iets, dat niet raakte aan innigpersoonlijke gedachten.

Nooit iets ernstigs, want het ernstige ligt naast het diepe en in de diepte, daar lag bij haar....

Het heerlijk theeuurtje, als Basser binnen kwam, waarin ze hun voelen en denken gaven over onderwerpen, die voor beiden belangrijk waren; waarin Lena eerst in bewondering voor zijn doordacht oordeel en juiste voeling zich zelf zoo armelijk klein zag, maar toch zich voelde ontwikkelen onder de inwerking van zijn persoonlijkheid en aan het imponeerende er van ontgroeide, zooals een zaaiplant naast een stevige conifeer eerst in het niet zinkt en wegschuilt in zijn schaduw, maar dan voor den wind beschut, snel opgroeit en met frissche bloemen het sombere „immergrtln" opfleurt, dat uurtje was ze gaan vullen met spoor- en winkelonderwerpjes, waaraan ze een hekel had. Ze zag er telkens tegen op.

Met weemoed bemerkte ze, dat Basser het langzamer-