is toegevoegd aan uw favorieten.

Strijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze klopte.

„Binnen!"

Basser meende, dat het Betje was en schreef even zijn zin af.

Lena kneep de duimen in haar vuisten, aanstonds zou hij het gebogen hoofd oprichten, dan zou hij haar vragend aanzien.

„O, Lena, neem me niet kwalijk, dat ik je even liet wachten. Heb je iets noodig?"

„Ik kom u iets zeggen. U weet, dat ik gisteren een brief kreeg van oom Jan. Tante is erger en heeft hulp noodig, en nu vraagt oom, of ik bij hen wil komen. Tante heeft liever eigen."

„O, van oom, en Lena heb je al besloten?"

„Ja dominee, ik geloof, dat ik het niet weigeren mag, ik heb verplichting aan oom, hij zorgde voor mijn opvoeding, toen moeder stierf, totdat ik bij tante Jans in het hofje kwam."

Ze stond voor hem, de oogen neergeslagen, zijn antwoord af te wachten. Toen het na een pijnlijke stilte kwam, klonk het alsof het niet van hem was, alsof hij zijn antwoord had ingehouden en heel wat had overwonnen voor hij sprak:

„Lena, jij zult niet lichtvaardig een besluit genomen hebben. Doe wat je je plicht rekent. Ik mag je er niet van af houden. Ik zal je niet vragen langer te blijven, maar dankbaar zijn, dat je zooveel voor mijn kind deed."

„Ze is nu al grooter, me dunkt, u kunt nu wel andere leiding voor haar krijgen, zoo'n kindje van