is toegevoegd aan uw favorieten.

Strijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van verre, als je een rijtoer maakt en de herders hun schaapjes naar huis drijven. Zoo'n gehuchtje zonder dokter, zonder burgemeester, alleen een eenzame dominee in zijn pastorie. Eén winkeltje voor garen, band, ham, pilow, kruidenierswaren, steengoed, dorschvlegels en hooivorken, verf, zoo alles en nog wat bij elkaar gepropt."

„Ja, Elise, zoo'n dorpje."

Mevrouw schrikt van den ernst, waarmee haar man in den brief starend, dat zegt; alsof zijn ernst naast haar luchthartig keuvelen, haar een verwijt is.

Ze ziet hem aan, maar zijn oogen rusten in den brief.

Zou hij werkelijk ernst gaan maken met zoo'n beroep ?

„Man, waar denk je zoo gewichtig over?"

„Over dit beroep, vrouwtje. Het is een beroep ook op jou."

„Wel Bert, op mij?"

„Lees zelf. Ze komen eerlijk met hun zaakjes voor den dag. De reden, waarom hun keuze juist op mij viel, is onze rijkdom. Hun vorige predikant was een eenvoudig man, tot in ouderdom samengegroeid met het dorpje, hij is hun door den dood ontnomen. Een zeer laag tractement en arme gemeenteleden. Wie zonder eigen middelen kan daar bestaan ? Ze vreezen en terecht voor een lange vacature. Ze brachten reeds zeven beroepen te vergeefs uit. Voor een man met een gezin is het geen plaats. Ter wille van zijn kinderen, die hij daar geen opvoeding kan geven