is toegevoegd aan uw favorieten.

Strijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Het geld, daar zit het hem in."

Voor heden gaf ze het op en keerde naar huis terug met haar pakje onder den arm om alles wat haar had geschokt en nog haar gemoedsleven in beslag nam aan Ammerberg te zeggen.

V.

Het was een prachtige avond, een gouden gloed vloot over de heide. Elise stond voor het opengeslagen raam van haar boudoir te genieten van het vergezicht, dat dikwijls dor of eentonig-somber kon zijn, maar nu straalde een warm licht als uit de hei omhoog. Breed golfde de vlakte uit, tot waar de heuvels wegdoezelden in blauwen nevel en één werden met de lucht. Ze had de handen achter zich samen gelegd en ietwat achterover buigend stond ze peinzend vooruit te staren. Dat ruime, zoo wijd voor haar uit, en waarvan ze het eind niet zien kon, gaf haar rust, maar wekte ook een onbestemd verlangen op naar dingen, die er wel zijn moestenen toch niet kwamen. Eerst had ze bewonderend neergekeken in dien ijlen goudglans, maar langzamerhand werd haar blik starend en rustte in de nevelen verweg.

Ammerberg kwam binnenloopen en voegde zich naast haar.

„Zullen we een wandelingetje maken naar dat huisje daar ginds?"