Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nou het ei," dacht ze met voldoening en toen ze zaten en even gepraat hadden, slofte ze weg naar het schuurtje.

„Kijk eens, mevrouwt" Ze kwam half verlegen terug, een groot ei in haar gele rimpelhanden ronddraaiend. „Ik wou zoo graag, dat u dat wou nemen, het is er maar éi de kippen leggen slecht door de pip, maar 't zoo'n mooi groot. Verleden jaar heb ik er zoo twf e gehad, er zaten twee dooiers in. Zal ik het gauw koken, u ziet zoo bleek?"

Thuis gekomen vonden ze twee jongens op de bank in de gang, de meid had hen daar laten wachten. Ze hielden de pet in de hand, de oudste had een geplukte kip in de andere

„Zoo jongens, vinden we jullie hier, dat is aardig. Heb je lang gewacht, dat hoop ik niet."

„Nee, maar eventjes. Vader laat u een vette kip brengen" en hij stak Elise de week-witte kip toe. Ze pakte hem bij den slappen hals en kleurde.

„Daar ben ik blij mee, ik houd zooveel van kip, dit is een zware. Wil je je vader vast bedanken, we komen zelf gauw eens aan. Daar zullen we van smullen, hè man?"

„Nou, of we."

„Zou ik te vroeg geklaagd hebben?" vroeg Elise beschaamd, toen de deur achter de jongens toeviel.

„Dit is ten minste de derde bloem op onze avondwandeling."

Haastig ging Elise naar boven, haar margrieten

Sluiten