Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De meisjes mochten haar niet graag, ze noemden haar „ne fléemster, ') umdat 't altied zoo met de meister was en zich bii d'n meister zoo mooi veur kón dóen, maer 't was niks as gefléem, dat meister èm maer veur zol trekk'n. Neé Ann'ken van „Kiek in 'n esch" was 'n valsch wich."

Met het leeren ging het niet heel voorspoedig, Anneke's plaats in de bank was nog al eens leeg, doordat ze met koorts te bed lag of „piene in de zied hadde." Gerrit ging over, maar zij bleef zitten. Teun vertelde aan Hofluuk's Jan, „dat Gait zoo bes in 't lèr'n was, hii hadde nón al slimmere beuke as Ann'ken, die toch 'n jaor ooider was."

Anneke hoorde het wel, maar meester had zelf gezegd, dat het niet haar schuld was, maar dat het door de ziekte kwam.

„Maer nón za'k nog harder mien beste dóen, altied stille zitt'n en luuster'n dan bliew'k nommer ééne en kan 'k 't andere jaor overgaon. 'k Kan wal lèr'n, net zoo góed as Gait, maer 't koemp van de zéekte, meister hef 't zöll 'n ezeg."

Maar eer het jaar om was kreeg Anneke erge pijn in de zij en groeide ze scheef. De dokter verbood haar langer naar school te gaan, beweging in de buitenlucht was beter voor haar gestel en de eieren moesten er vooral weer bij komen.

Moeder Dika vond al dat leeren voor een meisje onnoodig en het was wel gemakkelijk, dat Anneke

') vleister.

Sluiten