is toegevoegd aan uw favorieten.

Strijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Teun klaagde vaak: „Wat mut er van 't maek'n word'n, 't kan nooit de kost verdéen'n, veur de boerderieö is 't völ te slok en veur 't fabriek deugt 't ook al nich."

„Wat wol 't", viel Dika dan in „'t moch jo nich eens nao schöele en 't kan mii nich help'n 't kleine kuuven ') te beur'n 2). As 't aerappel schelt, zet 't den bak mangs van de knéë, um dat 't èm te zwaor is. 't Mut maer zoowat in hoes um klötteren 3) dan kan ik op 't land gaon," vond Dika.

's Morgens hielp Anneke voortaan aan het lichte huiswerk en als 's middags de borden gewasschen waren en de keuken netjes aan kant was, gaf Dika haar een dikke sajetten kous om aan te breien. Het viel waarlijk mee „dat Ann'ken zoo vernemstig was en al heel gauw „de hakke kon zett'n en de platte hakke ook." Naar een naaischool behoefde ze niet te gaan, Dika had het linnennaaien flink geleerd en die zou het haar wel „anbreng'n." Zoo kwam het, dat Anneke's wereld niet grooter werd dan het kleine boerderijtje, het land en de straatweg. Was het mooi weer dan zat ze op de bank voor het huis te werken en keek tusschen de eikestammen door over den esch. Dina speelde om haar heen, want moeder ging op het land werken en liet de zorg voor „vesperbrood en koffie" aan haar over.

') tobbe.

tillen.

;{) kleuteren.

4) bevattelijk.