Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd. Als een nieuw geluid, dat aankwam, haar opschrikte, sprong ze daarop over om mijmerend mee te gaan, tot het weg was. Dan kwamen boeren, die gemoedelijk hun koe of varken voortdreven, met een stokje tegen de achterpooten tikkend. Heele rijen boerinnen schommelden met zware hengelmanden vol boodschappen voorbij. De drukte makende jood stoof altijd met veel lawaai over den weg en schreeuwde zijn tsaa, tsaa! over de rennende honden heen. Alles vloog op zij, de straatweg was voor hem alleen. Langzaam werd het dan stiller, een stuk of wat boerinnen kwamen nakleuteren, soms nog een enkele wagen en dan was alles wtcr gewoon. Haar blik kon weer ongehinderd onder het bladerdak door over den esch gaan, over goudgeel koren, dat gracievol golfde in den lichten wind en waartusschen de vakken aardappelloof of fluweelig spurriegroen zoo mooi afstaken. In den winter was het heel anders, dan was de esch maanden lang hetzelfde, voor het grootste deel effen groen door het winterkoren, waardoor met windvlagen golvingen trokken. Dagen aaneen hing de lucht met zware nevels laag neer. Maar met sneeuw werd hij prachtig, zoo wijd en blank. Zacht glooiden dan de akkers onder de mollige sneeuwvacht. Als de zon doorbrak, schitterden er allemaal vonkjes en sterretjes op het zuivere kleed, dat een blauwen gloed opstraalde. Het tintelde, dat je oogen er zeer van deden en toch was het zoo mooi, dat Anneke er telkens weer naar moest kijken. Het was of al die

Sluiten