Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Anneke had haar ook wel willen kussen, maar dat paste niet. Ze zat haar maar stil in vereering aan te staren. Ze was zoo mooi en rijk in haar fluweelen mantel met bontranden.

IV.

De jaren gingen voor Anneke langzaam voorbij, alles bleef, zooals het al altijd geweest was; de keuken, waar ze zat te kijken over hetzelfde stuk straatweg en akkerland zag er precies uit als jaren geleden, toen ze nog tobde om de rolnaden mooi smal en rond te krijgen en ze den hiel moest leeren zetten. Toen Gerrit twaalf jaar was, had hij examen gedaan voor de ijzergieterij en ze herinnerde zich nog met welk een triomf hij vertelde, dat de heeren gezegd hadden „ii hebt 't bes emaakt." Hij had niet één keer gemist op het examen. Zij had toen een nieuw boezeroen voor hem genaaid, moeder had hem nieuwe klompen en een werkbroek gekocht en zoo was hij op een Maandagmorgen met een manachtigen stap naar het dorp gegaan. Moeder had hem nagekeken en gezegd:

„Toch n'n flienken jong'n, wat stapte der van deur, hii kón wal veertéene wèën, in plaasse van twaalvne."

En wat had hij een drukte gehad toen hij thuiskwam, het nieuwe boezeroen al heelemaal vuil en met vlekken. Den eersten Zaterdag, had hij een

Sluiten