Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

goedkoop lapje mee, waar een kleinigheidje aan mankeerde, maar waar voor Anneke toch wel iets uit kon, omdat ze zoo klein was. Ze droeg nu lange rokken en het geelblonde haar stijf opgestoken, omdat ze toch geen kind meer was. Dat was voor haar het „groot" worden geweest.

En voor haar zou ook wel niets anders komen, er was geen toekomst om naar uit te zien, het zou blijven, zooals het al lang was: dag in dag uit werken en naaien in de keuken van „Kiek in'n esch." Gerrit had al een „maek'n", met wie hij 's Zondags wandelde en Dina had met Harm kermis gehouden. Eerst had hij Anneke gevraagd, maar ze hield niet van de kermis, ze kon toch niet meedoen, zooals de anderen, het was er haar veel te druk en te roezerig; dansen kon ze niet „um de zied" en van het „draeischuutjen" ') werd ze duizelig, 's Middags wandelde ze met moeder en vader heel bedaard en ouwelijk een paar keer de kermis op en neer, maar ze was blij, als ze weer op „Kiek in 'n esch" zat. Het draaide haar nog voor de oogen en toen Dina met Harm en Jan uitgelaten thuis kwamen en dartelen jongen jool maakten, pruttelde ze over dat malle spektakel en 't getoet, dat „van oet 't dorp ów nog in d'oor n zeurde."

Harm kwam dikwijls even overloopen en na die kermis nog vaker. Anneke vond het wel prettig, 't was net alsof de keuken er van opvroolijkte. Het grootste klontje was voor hem, als zij koffie

') de draaimolen.

Sluiten