Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

reid de eeuwigheid ingaat. Van den zomer sleepte hij voort, maar nu kan het niet lang meer duren. Laat ze me dan een dommen, jongen dokter noemen, die een mensch niet weet te sparen, ik ben een

christen-dokter."

„Goeden morgen, Dika, koud hè?" zoo trad h.j

binnen. ..

„Jao wisse koold, aj oet 'n stal komt, ril n dt-r

van."

„En Gerrit, jongen hoe gaat het? Nog veel hoesten, hoe is het met opgeven?"

Och dokter, wat za'k ów zeggen, altied zon striempken bloed. Dat dat örken ') toch maer nich tóe wil gaon. Met 't wienter is 't aait slimmer, met 't zommer kom ik der wal weer op. Daor hè j Arend van 'n mulder, dèe hef de tèringe, da's wat ans, dée géet er met hen en hée dech, datte wal weer bettern zol. Maer kiek, da's de kwaole van ziene móeder, maer bii mii is 't niks as dat örken, ans nich."

,,Gerrit, ik wou je toch wel eens wat vragen. Als God het nu anders wilde, zou je bereid zijn om in den hemel te wonen, als God je riep? '

„Maer dokter, ii mut nich denken, dat Gait slimmer is, hii is gezoend van herte, 't zal met n tied wal overgaon," viel Dika haastig in en maakte ernstige gebaren, die Gerrit niet zien kon.

„We weten niet vooruit, wat God zal doen, maar als men ernstig ziek is, denkt men van zelf na over

') adertje.

Sluiten