Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

huis geleiden. Zij behooren vooral tot de boerderijen, die ver van de dorpen te midden van de dorre Campo gelegen zijn.

Ook in Frankrijk worden volgens A. Espagnet de kalkoenen in grootere en kleinere kudden veelvuldig gehouden en op de weide gedreven. Alleen de Sologne, eene streek ten zuiden van Orleans, levert jaarlijks gemiddeld 150.000 stuks, die geslacht, hoofdzakelijk naar Londen en Parijs verzonden worden.

Een vetgemeste kalkoen uit de Sologne heeft een gewicht van 5—6 kilogram, een haan zelfs 7—9 kilogram.

Ook in Servië vindt men zelden eene boerderij, waar niet minstens 70—100 stuks kalkoenen worden gefokt.

2. Geschiedenis.

Vroeger meende men, dat liet oorspronkelijke land van onzen tainmen kalkoen gezocht moest worden in Aziatisch-Indië. Deed de naam „Kalkoetsche haan" niet denken aan Calicut? Werd het dier ook niet Indische en Turksche haan genoemd? Luidt zijn naam in Engeland niet Turkev, en in Frankrijk niet Coq d'Inde (Indische haan) ?

Maar, mag ook met reden gevraagd worden, of Columbus niet, in Amerika Indië meende gevonden te hebben, getuige nog de naam West-Indië, vroeger ook wel kortweg Indië genoemd?

En wordt ook het Guineesche Biggetje (Cobaya) niet in Frankrijk Cochon d'Inde genoemd, terwijl dit diertje toch beslist van Amerikaanschen oorsprong is?

Wij zijn dan ook van meening, dat de kalkoen het allereerst van uit Amerika tot ons gekomen is, waar nog tegenwoordig, zooals we reeds gezien hebben, de wilde kalkoen voorkomt. Het is zeer waarschijnlijk, dat dit Amcrikaansche woudhoen, ten tijde van de verovering van het

Sluiten