Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

koolrapen en dergelijke) aan te wenden; daarbij moet echter gezorgd worden voor gedurig toedienen van vleeseliafval.

Het Parelhoen gedijt het best, wanneer het in het vrije veid kan rondzwerven, het vindt dan insecten enz. en men behoeft niet bevreesd te zijn, dat het daarbij verdwaalt of verongelukt, 's Avonds keeren de vogels naar huis terug, en dan kan men ze voederen met graan.

3. Paring. Eierleggen. Broeden.

Zooals wij reeds opmerkten, leeft liet wilde Parelhoen monogamisch. Uit gaf vroeger aanleiding tot de meening, dat men ook in den tammen staat de Parelhoenders paarsgewijze moest houden. En ook hierin is misschien een reden te zoeken, waarom het Parelhoen zoo weinig gefokt wordt. Want wie wil gaarne evenveel hanen voederen als hennen i

Tot huisdier gemaakt, kan één haan wel vijf of zes hennen gegeven worden; wil men alleen voor de eierproduktie fokken, dan is één haan zelfs voldoende voor 10 hennen. Er zijn zelfs fokkers, die beweren, dat één haan voldoende is voor de bevruchting van 8 a 10 hennen. Een Amerikaansch schrijver bevestigt dit, door te vermelden, dat hij eens 10 hennen bij één haan had en dat de eieren bijna alle bevrucht waren.

De haan is overigens zeer galant tegenover zijn hennen en lokt ze, evenals de huishaan dit doet, tot het eten.

Enkele lianen maken echter een uitzondering: Deze zoeken zich één favorite en bekommeren zich niet om de andere wijfjes.

De Parelhoenders beginnen te leggen, als zij den leeftijd van één jaar hebben bereikt. De legtijd begint in het voorjaar met de intrede van een milde temperatuur, niet voor April. De hen zoekt dan liefst ver van huis een legplaats op een verborgen plaatsje, zoodat het dikwijls moeilijk

Sluiten