Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

landsche zeeën wijzen op instorting en sterke verzakking. Op de randen van deze verzakkingsterreinen vinden we dan ook dikwijls vulkanische verschijnselen. Een voorbeeld geeft de Middellandsche zee, die uit eenige instortingsbekkens bestaat. Dergelijke instortingsbekkens vertoonen ook de Amerikaansche, de Austraal-Aziatische (de Indische Archipel niet de Zuidchineesche zee) en de Arctische middellandsche zee (of Noordelijke IJszee).

Door den Atlantischen oceaan loopt een meest niet dieper dan 3000 M. gaande rug, die aansluit bij de onderzeesche hoogvlakte, welke Europa met Groenland verbindt, midden door het Noordatlantische bekken over de Azoren naar de kust van Zuid-Amerika gaat (bij de monding van den Amazonenstroom), en van daar in den vorm van eene winkelhaak naar het Zuidatlantische bekken oversteekt, eerst evenwijdig aan de kust van Opper-, daarna aan die van Neder-Guinea loopt en eindelijk aansluit bij den ondiepen bodem van de Zuidpoolzee. Alle drie oceanen vertoonen de grootste diepten aan de kanten: de Atlantische oceaan ten Z. van New-Foundland, ten N. van Portorico (8340 M., het diepste gepeilde punt); de Indische oceaan (de minst onderzochte der drie) tusschen NW. Austialië en de Soenda eilanden. Voor den Grooten oceaan gold tot den zomer van 1SQ5 als grootste diepte een punt bij de Koerilen (8515 M.). Sedert zijn echter grootere diepten gepeild op het zuidelijk halfrond en wel in de Tonga-geul tusschen de Tonga-eilanden en de Kermandec-eilanden. 't Diepste punt, tot heden gepeild, ligt op 30° ZB. en 1770 WL. Den Grooten oceaan kan men naar diepte in twee deelen scheiden door eene lijn van Jedo naar kaap Hoorn. Het zuidwestelijke deel is rijker geleed, van tallooze eilandengroepen voorzien, die op gemeenschappelijke ruggen liggen, waartusschen bekkens van 4500 M. en meer diepte. Het noordoostelijke deel van den Grooten oceaan is zeer diep, grootendeels meer dan 5000 M.

De zeebodem is meestal met meer of min fijn verdeelde stoffen bedekt, die men in kust- en diepzeevormingen kan onderscheiden. De eerste zijn afkomstig van de aangelegen kust en verder door de rivieren uit de aangelegen landen aangevoerd.

Sluiten