Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het gemis aan virtuositeit van het lichaam zelve, ook nog zijn oorzaak in een sterk innerlijk meeleven. Want hevige gevoelsaandoeningen werken de habiliteit der spieren absoluut tegen, niet die van den geest, ten minste bij Strauss niet, want het is juist het evenwicht dat tusschen gevoelsaandoeningen en geest moet bestaan om den scheppenden kunstenaar mogelijk te doen zijn.

Doch hoe 't ook zij, Strauss voelt niet genoeg als virtuoos om zich om de al of niet volkomenheid zijner bewegingen veel te bekommeren. De lichamelijke habiliteit, die hij van nature bezit, gebruikt hij. Overigens is de geheele kwestie voor hem niet belangrijk genoeg om zich er veel van aan te trekken — te onverschillig is hem innerlijk het virtuozendom. En bovendien, Strauss bereikt ten slotte toch wat hier hoofdzaak is: n.1. uitdrukking, en moge deze ook nog meer in de hand gewerkt worden door bijzondere lichamelijke dispositie en berekening, voor het grootste gedeelte komen deze qualiteiten minder ten goede aan de innerlijke beteekenis der bewegingen dan aan hare „uiterlijke verfraaiing'' waarvan het resultaat geen ander is dan dat er voldaan wordt aan de ijdelheid van den virtuoos en aan de oppervlakkige

Sluiten