Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

expressie te constateeren is en dat deze hare oorzaak vindt in zijne qualiteiten hierboven genoemd, ik zal de eerste zijn om dit te erkennen. Want Strauss heeft als dirigent steeds een grooten indruk op mij gemaakt. Ik herinner mij van hem, houdingen en gebaren van jaren terug, die mij door de volkomenheid, waarmede zij bepaalde stemmingen en emoties voor mij in beeld uitdrukten, altijd zijn bijgebleven en waaraan terugdenkende, begrippen als „weltentrückt en ,,tot het excessieve opgedreven harstocht", nog iets meer voor mij zijn dan groote woorden en holle phrasen.

Het was steeds het echte, het niet in t „schauspielerische" omzetten zijner bewegingen dat mij in Strauss aantrok. Er is zooveel soberheid in zijn dirigeeren; het blijft innerlijk en waar. Ik voel hierin alweer het gevolg van zijnen sterken scheppingsdrang, den drang, om wat in hem leeft over te brengen in de abstracte vormen zijner kunst. Dit keert zijne gedachten naar binnen, waar zij het nieuwe scheppen dat in de wereld daar buiten nog niet is. En hoeverre is dit verwijderd van de roeping van den dirigent, wiens opgave het is, het reeds gewordene in de houdingen en gebaren van zijn lichaam te veruiterlijken. Men gevoelt, niet waar, hoe weinig van nature eigenlijk de qualiteiten van componist

Sluiten