Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boeken, die de menschelijke waardigheid te kort doen; vroolijke boeken, die u in den helderen zonneschijn tranen ontlokken en treurige boeken, die een glimlach te voorschijn roepen, omdat er in een wereld, die zoozeer uit haar voegen is, nog iemand wordt gevonden, die een enkel onrecht meer beweent.

Nochtans is ook de boekenwereld de wereld, zeg ik, maar Godlof, Gods voorzienigheid neemt beide in zijn hoede. Wel worstelde ik met de branding, wel hijgde bij het klieven der golven mijn ziel soms naar adem en kreet zij in haar angst: „Zoo er een God is, dat hij mij helpe" .... maar toch .... God hielp mij en zoo van dwaling op dwaling gestuwd, bracht elke golfslag mij het wezen der waarheid meer nabij.

Want déze overtuiging is diep in mijn ziel geworteld: dat in al het gedrang en gewoel der meeningen, waardoor hij nu hier en dan daar wordt gestooten, nu schier onder den voet geraakt en dan het hoofd weer boven heft, de mensch ten slotte op zich zeiven wordt teruggeworpen en in waardig zelfvertrouwen zich aan eigen aandrift leert overgeven. En wat bewijst dit anders, dan dat de kracht der zuivere rede die van elke bewijsvoering te boven gaat ? Beproef het, richt de stormladders uwer schoolsche logika naar den hemel en bestijg ze, sport voor sport. De blik gaat sneller; die stille straal, die van u uitgaat, al weet gij hoe, noch waartoe, onmachtig tot zelfontleding als gij zijt, die straal gaat snel als het licht en recht naar den hooge tot de bron van alle licht.

De jonge zwaan gaat te water, maar de mensch treedt onbewust van zijn element het leven in en tast eerst blindelings in het ronde, verbasterd als hij is door het aangeboren kwade, dof en flauw als zijn geestesoog is door de overmacht der zinnen. Maar, zoo gij slechts eerbiedig acht geeft en volgzaam u laat leiden, zult gij straks in het duister de onzekere

Sluiten