Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te zijn. Houd u aan den groenen krans, nichtjelief. want reeds het droomen van marmer of brons geeft hoofdpijn en bezoedelt een helder wit morgenkleed."

,-Gij meent dus dat, wijl ik het schoone bemin, ik hoofdzakelijk om genot en gemak en lichte kleuren moet geven? Nu, dan kent gij de wereld, maar uw nicht kent gij niet. Daar verliest ge niet veel bij, zult ge zeggen. Maar dit toch moet gij weten, Romney: Liever zou ik bij Gods dooden worden geteld, de eenigen, wien het gegeven is, rondgaande in vlekkeloos witte kleederen Zijn glorie te verkondigen, dan hier rustig neder te zitten en mijn voeten van een enkele schrede terug te houden, uit vrees dat het stof der aarde mijn kleed bezoedelen zou. Ik wil loopen ten koste van wat het ook zij, en moeten dichterlijke gedachten noodwendig met hoofdpijn gepaard gaan, welaan, dan kies ik hoofdpijn voor mijn deel en kiezen mag ik heden, want het is mijn geboortedag."

..Liefste Aurora, kies veeleer hoofdpijn te genezen; gij hebt balsem er voor!"

„O, ik zie het al; gij acht hoofdpijn te edel voor mijn sekse. Hartepijn zou ons beter voegen; wijl die pijn eigenaardig vrouwelijk en over het geheel dragelijk is — behalve voor de vrouw zelve."

Zoo sprekend maakte ik den krans los, nam hem in de hand en liet hem onder het gaan, half uit moedwil, half uit speelschheid heen en weder slingeren. Onderwijl zag ik Romney steelswijs van ter zijde aan, om zijn gedachten te raden; als de valk op de hand van den valkenier, die met zijn kopje op zij en met zijn schuwe, tartende oogen schijnt te zeggen: ,.Gij zult het zien, gij zult het zien, zoo aanstonds neem ik toch mijn vlucht naar de hoogte; weerhouden zult gij mij niet." Romney maakte even een beweging met de hand, alsof hij antwoordde: ,.'Welnu dan, vlieg heen," maar hij sprak geen enkel woord. Zoo stapten wij zwijgend naast elkander voort, tot hij, in

Sluiten