Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sproken. Het vurig ros steigerde in het gareel; het kromde den nek en slechts aan het schuim op het gebit werd men het onrustig bijten gewaar.

Daarop stond ik op. „Ik heb de liefde lief; de waarheid is niet reiner dan de liefde. Ik kan mij een liefde denken zoo vurig, zoo allesbeheerschend, dat zij haar natuurlijken sluier van trotsche schaamte verteert en verheven in haar reine naaktheid, kuisch als de Venus van Medicis, voor onze oogen staat. Maar een liefde, die haren sluier verteert, verteert elk masker ook en doet alle valschheid verschroeien. Hoe, beminnen en liegen ! Ga naar de opera,uw liefde is niet ongeneeslijk."

„Ik bemin en lieg?" sprak zij. „Gij beweert dat ik lieg?" Zij stampte met haar spitsen voet op den grond en keek glimlachend naar de punt van haar schoen. Gij zijt onbedreven in het gebruik van geijkte beleefdheidsvormen, Miss Leigh. Het bosschage van den dichter is frisscher dan de straatwegen der groote wereld zijn. Vergeef mij, dat ik het stof, dat zelfs onze heggen bedekt, u wat onvoorziens in de oogen blies en u daarmee vertoornde. Misschien is dit huwelijk nog zoo kwaad niet in uw oog; in zijn onschuld niet ongeschikt, om stof tot een herderszang te leveren. Misschien zult gij in het contract onder het kruisje der bruid uwe handteekening zetten, onverschillig of Romney's keus al of niet zij gevallen op een vrouw, die haar naam kan schrijven, wanneer zij getuigenis van zijne liefde aflegt."

„Van zijn liefde? Wie zegt u, dat er van liefde sprake is, waar Romney een vrouw noodig heeft? Hij neemt een paard om het te laten werken, niet om het lief te hebben, denk ik. Ook voor een vrouw is er werk en later stroo, als de mannen goedgunstig zijn. Wat mij betreft, gij dwaalt, als gij meent, dat het in mijne macht zou staan dit huwelijk tegen te houden. Ik zou het niet kunnen, al stond Romney's leven er bij op het spel; ik zou het niet willen, al hing er het mijne aan."

Sluiten