Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIERDE BOEK.

Zij ontmoetten elkander reeds vroeger, 't Was een jaar daarna, dat Lucy Gresham, het zieke naaistertje, dat stil en vlijtig naast Marian zat te naaien en met haar hoofd tegen Marian's stoel leunde, om beter te kunnen uithoesten, zoodra de juffrouw zich omkeerde en de anderen vrijer uitlachten, eindelijk in het geheel niet meer voortkon. „Hebt gij het nieuwtje gehoord r" vroeg een der naaimeisjes, een gezonde deerne met zwarte wenkbrauwen en roode lippen. „Raad eens, wie op sterven ligt? Onze Lucy Gresham. Ik had het evenmin verwacht, als ik de bruiloft van Nell Hard verwacht. Krijg maar geen kleur, Nell; je krullen zijn rood genoeg zonder dat en wie weet of de dag niet zal komen, dat deze of gene verzot op roode krullen is. Lucy Gresham is gisteren avond op weg naar huis flauw gevallen en de bakker, die haar opnam en haar naast haar grootmoeder in bed lei, zegt dat hij haar geen week meer ? :.T , eik de ziJde eens aan. — 't Is te hopen, dat hij haar een brood er bij geeft, binnen haar bereik, anders sterven zij van honger nog vóór hun dood, dat wonderlijke paar bedgenooten. Miss Bell, leen mij even uw schaar, wilt ge? — De oude vrouw

Sluiten