Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mij tot vrouw neemt ? Ik ben het niet waard; ik weet het — neen waarlijk niet — maar daar ben ik blij om, wijl hij juist daarom mij kiest. Hij houdt het meest van wat arm en nederig is; daarom zou ik niet rijk willen zijn, al kon ik het wezen. Hij bukt zich gaarne naar madeliefjes, daarom zou ik geen roos willen zijn, zelfs niet eene, waarbij een vorstin blijft stilstaan en tot een hoveling zegt: „Pluk die roos voor mij, ze is mooier dan de andere." O Romney Leigh! Ik zou liever door zijn voet worden vertreden dan door een koningin gedragen 1"

Zij zweeg ademloos,

„Marian-lief, verloochent gij de rozen met dat gelaat?" Zij boog het hoofd, alsof de wind die bloem op den stengel deed buigen, maar hief het terstond weer met rustig vertrouwen op.

„Gij vindt mij overmoedig misschien ... wel, dat zijn we allen, als wij tot God bidden, en ben ik het al, geloof mij, Lady, ik die mij zelve maar al te goed ken, die mij meer geschikt voel, om zijn dienstmaagd dan om zijn gade te zijn, ik zal dienstmaagd en gade tegelijk voor hem wezen, hem met teederheid dienen en met gehoorzaamheid liefhebben en zoo misschien geschikter hulpe voor hem zijn, dan zij, die, in zijde en fluweel, zich te midden van haar geleerde boeken het hof laten maken. Ik zal in zijn oogen trachten te lezen, tot ik daar meer van versta dan de wijste dames van het fransch. Meent gij dat ik een letter zal overslaan bij het spellen van zijn geest? Niet meer dan zij, die met hare blinkende veeren pennen haar woorden doen neerfladderen, zonder een oogenblik na te denken — zij weten het te goed — of er een d of een t, een ij of een ei moet staan. Ik heb haar zien schrijven, als ik een japon thuis bracht en wachtte; ik heb hare zachte, blanke handen over het satijnen papier zien zweven. Maar met al haar zachte handen zijn zij hardvochtig bijwijlen. Wij hebben menigen nacht opgezeten en daarna weer de laatste schemering

Sluiten