Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Lord Howe! Gij zijt Romney's vriend. Waar dient toch al dit wachten voor?"

„Ik weet het niet. De bruid schijnt haar hoofd (en den weg ook) kwijt te zijn, om haar sympathie met den bruidegom te toonen."

„Hoe, ook gij aan het afkeuren?"

„O, ik keur niets ter wereld goed. U niet, mij zelve nog minder, en zelfs Romney niet, al is hij meer waard dan wij beiden. Alles gaat verkeerd Wij zijn van de wijs geraakt en het baat niet, of wij al in den manenschijn loopen te fluiten, om er weer in te komen." Laat mij Lord Howe teekenen:

Een geboren aristocraat, radicaal opgevoed, socialistisch ontwikkeld en nog steeds, op de traditiën van zijn eigen stand, in den theoretischen vloed, die uit Frankrijk komt, omdrijvende. Een halfverdronken .ach op een half vergaan schip — geen al te veilige plaats voorwaar. Hij weet dan ook, dat hij ten minste nooit op Ararat zal landen, om de wereld volgens een nieuw plan te beginnen. Het zou beter zijn, meent hij, zoo die wereld een einde name. Hij heeft meer sympathie voor de visschen daarbuiten, dan voor de half verongelukte dieren daarbinnen, die met meer kunnen paren of zich vermenigvuldigen. — Ziedaar de soort van Noach, die Lord Howe wordt genoemd. Hij heeft nooit iets ten volle kunnen zijn, behalve een loyaal, oprecht gentleman, een vrijgevig landheer, een aangename gast en nog aangenamer gastheer, aan wiens disch, waaraan zich de elite van den geest vereenigt, men door het discours den wijn vergeet. Wat hij ook gelooft — en dat is met weinig en wisselt nog al eens — toch zijn zijn sympathieën nog sterker dan zijn geloof en dat weerhoudt hem van handelen. In het Parlement wordt door geen der partijen op hem gerekend, terwijl toch zijn redevoeringen voor alle partijen van gewicht zijn. Zijn boeken, (hij heeft boeken geschreven, die zeer gezocht zijn) kunnen veilig aan een bisschop

Sluiten