Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mede, dat hij aan Marian's woning navraag naar haar had gedaan en gehoord had, dat zij, behalve hem en Lady Waldemar en dien éénen keer mij, ook nu en dan een opzichtig gekleede vrouw had ontvangen, met ringen aan de vingers, die de bewondering der kinderen gaande maakte, zoo vaak zij centen onder hen strooide en met een hoed vol roode rozen, dien zij — zeiden ze — droeg alsof zij een vorstin was.

Toen Romney mij dit vertelde — want hij kwam nu en dan mij den uitslag van zijn onderzoek mededeelen — werd zijn stem hoe langer hoe doffer, zoodat ik mij tot hem moest overbuigen, om 't overige te verstaan. Aanvankelijk was deze vrouw eenmaal 's weeks, maar later eiken dag gekomen, totdat eindelijk ...

Ik keek naar den grond, om zijn angstig vragenden blik te ontgaan, en vroeg zacht, zooals men van een pas gestorvene tot de treurende betrekkingen spreekt, of Marian hem wel eens gesproken had van een zekere Rosa, een vriendinnetje uit haar kinderjaren, thans een verloren schepsel?

„Nooit." — Hij sprong op en liep de kamer op en neer, als een gevangen leeuw, wien de herinnering aan de woestijn te machtig wordt. „Wat was ik voor haar, dat zij mij iets in vertrouwen zou zeggen? Een vriendin. Was ik een vriend? O nu doorzie ik alles 1 Die duivelinnen, zij zouden de engelen uit den hemel halen, als zij er de macht toe hadden. Dat is haar trots. Hierin ligt het verschil tusschen de besmetting van het lichaam en die van de ziel! De ellendigste slaaf, die in Cairo's straten neerzinkt, roept den voorbijgangers toe: „raak mij niet aan;" terwijl deze verpeste zielen er naar hunkeren haar besmetting aan anderen mee te deelen en, als bracht dit haar zeiven verlichting aan, haar doodelijken adem een zuster in het aangezicht blazen."

Ik viel hem in de rede: „Sommige naturen zijn onvatbaar voor besmetting. Ik heb van kinderen gelezen, gezond en slapend gevonden aan de gevlekte

Sluiten