Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'tls maar dat ik, de volle waarde van het drama erkennende, het niet gaarne zoo laag als het voetlicht zie houden. Van het Bacchusofifer is geen sprake meer; voor de brekende oogen van den in zijn bloed badenden bok dwarlen de wittfc gewaden der koorzangers niet langer; de schetterende tonen van den dithyrambus stijgen niet langer met de altaarvlam naar den trillenden blauwen trans. Het wassen masker, dat het fier en kalm gelaat van Themis' zoon voor het beweeglijk aangezicht van den tooneelspeler bond. de cothurn, waarop hij zich verhief en bewoog, gelijk een schip, dat bij de eerste bries, die het zeil doet zwellen, langzaam en statig zeewaarts drijft, het mondstuk, dat de menschelijke stem met al haar horten en haperen in een metalen koker sloot en de volzinnen met gelijkmatige kracht als verstaanbare donder door de ruimte deed rollen — dat alles wat eenmaal bestond heeft uitgediend. Heeft het drama in zijn ontwikkeling die hulpmiddelen ter zijde gesteld, van een voorgewende gestalte, een gemaakt gelaat en geluid niet meer willen weten, wat weerhoudt mij de mogelijkheid te stellen, dat het gaandeweg ook aan geschilderde wanden en coulissen, aan acteurs, souffleur, aan voetlicht en costuum zal ontgroeien? Dat het de ziel zelve met haar wisselende beelden en haar hemelsch licht tot waardiger tooneel zal kiezen? Dat het grootsche zwijgen, op hare rhythmische ontboezemingen volgend, de muziek zal worden, die de pauzen vult?

Helaas, ik zie wel wat gedaan zou kunnen worden, maar, al put ik mijn krachten uit, mijn kunstwerk blijft verre beneden mijn innerlijk visioen. Lange, groene zomerdagen, voor mij even arm aan lommer als aan zonneschijn, lange, stillle nachten, waaruit de zoete slaap werd geweerd, weest getuigen voor mij, dat ik mij aan den arbeid op kunstgebied noch met het oneerbiedig haasten, noch met het bezig beuzelen van den dilletant heb gezet. Welnu, wat is gewrocht; wat is eindelijk voortgebracht?

Sluiten