Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heidenen even weinig als gij in meerminnen. Meng twee kleuren, gij verliest beiden en maakt een derde. Let wel, zich in een kleur te vergissen is een teeken van zieke hersenen; de mijne — dank zij allen heiligen — zijn koel en gezond. Van een onzijdige tint kan hier geen sprake zijn. De kerk — en met de kerk bedoel ik natuurlijk de katholieke, apostolische moederkerk — trekt lijnen recht en duidelijk als haar eigen muur. Daar binnen zijn klaarblijkelijk Christenen; daarbuiten ... honden."

„Dank u. Ik wist wel, dat de oude moederkerk nog gaarne zou willen bijten, hoe tandeloos zij ook is. En zoo zou Leigh, hoe verlicht ook, nog gaarne een Christen zijn. Nu, dat moet gij samen uitmaken, 't Is mijn zaak niet. Men is niet vlug in Engeland. Ik heb te Göttingen in ééne maand philosofie genoeg geleerd, om er de Engelsche hoogescholen vijftig jaar van te voorzien. Maar ook dat laat ik daar. Op één punt echter moet ik u tegenspreken. Gij veronderstelt dat een man, waar als Leigh, in zijn levensgedrag beneden zijn overtuiging zou kunnen blijven: een vrouw zou kunnen nemen, terwille van haar blanke vel. Onmogelijk ! Hij zou Venus zelf, als zij krakende schoenen had, bestraffen, tenzij zij het pad van zijn gerechtigheid betrad. Neemt hij een Venus Meretrix — ik bedoel hiermee geen beleediging van de dame hier — dan kunt gij er zeker van zijn, dat hij haar, door de eene of andere christelijke kunstgreep, bekeerd en tot een Heilige Maagd heeft omgeschapen."

»Stil! Sir Blaise haalde diep adem, alsof men hem pijn deed, „Stil, geen godslastering, bid ik u!"

„De eerste Christenen hebben gedaan wat ik zeide, waarom zouden de laatsten het niet doen ?'' vroeg mijn Göttinger met een soort van sneer, die het gemis van een baard een weinig vergoedde. „En zoo is het werkelijk. Spreekt men van deze schoonste onder de schoonen, als van Leigh's toekomstige vrouw, men spreekt met niet minder zekerheid van haar als van

Sluiten