Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leving, hij zet zijn deugden zóó hoog boven zijn bereik, om ze op gelijke hoogte met het duizendjarig rijk te houden, dat hij op een stoel moet gaan staan 0n\ ,fr j mmen> en inmiddels, doodgewoon,

met de zeden van den eersten den besten daar heen leeft.

Aan den arm van Lord Howe voortgaande — hij stond er op mij door den schitterenden menschenstroom, die door de zalen golfde, naar den uitgang

Mr0eren trad Lady Waldemar ons in den weg „Miss Leigh , zeide zij en zag mij aan meteen lach zoo koud en zegevierend, alsof zij hem voor den spiegel had bestudeerd en goed bevonden, „den ganschen avond heb ik vergeefs getracht u te bereiken, zooals een kind, dat naar een stuk speelgoed grijpt, door zijn bonne plagend in de hoogte gehouden. Daar zaat gij, volkomen ingesloten door dien goeden Hla'se en d,en knappen Mr. Smith, en later door onzen besten Lord Howe geheel in beslag genomen. Eindelijk is het nu mijn beurt. Ik heb u eindeloos veel te vertellen van het landgoed uws neefs in

bhropshire, waar ik geweest ben om zijn werk

ons werk — te zien. Hebt gij gehoord, dat ik er heengegaan. Toch zeker niet, dat ik gisteren een brief heb ontvangen, waarin, als ik er u een paar blaadjes uit voorlas, gij, hoe verdiept ook in literarischen arbeid, ongetwijfeld belang zoudt stellen. Het zal u aangenaam zijn te hooren, dat uw laatste boek aan de phalansterie ter lezing ligt, onschadelijke lectuur geacht voor de oudere meisjes en de jonge vrouwen, die nog lust in lezen hebben. Wij moeten allen lezen, niet waar, voordat wij eaan leven: voordat het onbeschrijfelijke licht voor ons opgaat en, naarmate het hooger stijgt, het geschreven woord doet verzinken. — Dat zeide uw neef, terwijl wij onder een beuk, zijn lievelingsplek, den zonsondergang zaten te genieten. Hij had dichter kunnen zijn indien hij gewild had, maar hij zag het hoogere terstond en hief er zich toe op. Ik vind, dat hij er

Sluiten