Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

elk •*■-»—n*-

Ik doolde verder, mijmerend over het Leven en de Kunst mijzelve afvragend, of een beter beereoen metaphys.ca onze physica niet te stade zou kunnen komen, of een breeder en voller poëzie ons dageliiksch

beVtee;;n°nda agdere

bestaan raken Hf ^ SlCChtS het u't«'endig

oestaan raken, dan de materieele instellingen de

kloo".nerf S afd*'8""''" d'

Kloosters, dan al datgene, waaraan onze denkers van

heden de voorkeur geven. Meenen zij werkelijk da"

het leven van den mensch slechts een broodkwestie

' P7en d,at z\ \,et volk va" melaatschheid kunnen <re-

onder' de ^"^Badinrichting

onder te dompelen, zonder dat daarbij het machf-

voord van een profeet weerklinkt? Dat doe ons in

toorn ontsteken, ons dichters en profeten; voor ons

ligt ui het zwoord alleen heil en kracht. De SchenDer

vorlll ^ mCt ZlJne hel duister verdreven en een

slecht diS P'ant hCt W°°rd eens dicht""

slechts diep genoeg in een menschenhart, en laat

grooter'welckad IT" gÜ Zult den mensch

grooter weldaad bewijzen, dan wanneer gij hem een

zondagskleed schenkt, of zijn zondagsmaal aan uw

eigen haard bereidt... En toch ... Ronfney laat m^j

Mijni God, wat was dat? Romney! Marian!

De kade op en neergaande, rustig mijn gedachten

S snipPer® scheurend> alsof ik in het veld grasjes

reet wa" was *chteloos met de ^nden vanéén reet... wat was dat voor een gelaat, voor een blik

voor een gelijkenis, die ik daar zag? Het rees zoo plotseling voor mij op, dat ik duizelde! Het bloed gudste mij naar de onrpn *1...» u

de oogen .,. Een oogwenk voor

soronfT . . _ ° twu Udm IK een

* ö

Sluiten