Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„En ja, wel mag het verloren zijn heeten, dat

P , m,ddag miJ daar vond- half waanzinnig, wartaal prevelend, op den grond liggend.

Wat gebeide er dan toch in den Hemel, dft de zon durfde schijnen, terwijl toch zeker God zelf van Aijn troon was gestooten f

..Ja, ik was krankzinnig. Hoe lang ? ik weet het met weken en weken achtereen. Ik geloof, dat zij J daarot" lleten gaan. Zij waren bang voor mijn

vrTLen Jete" ™ij VHj' ZOOals knaPen een hond

vrij laten, dien zij tot dolheid hebben gesard. Ik oo e \oort en voort, de vreemde wegen langs, rpen en vlekken door, nu en dan een groote open vlakte overstekend, die door lange, dunne rSen populieren werd doorsneden. Zij schenen mij de dorre, reusachtige vingers van een onzichtbare hand, die zich dag en nacht uit de hel naar mij uitstrekte, om mij opnieuw en voor altijd vast te grijpen. En ter zijde van al die wegen hing een Christus aan rood , 1 as z'Jn bloedige wonden nog

aan Hf» Werde,n' a s ,k nader kwam; of hij toornig

wadenH h j i*® en afkwam van het kruis, om wadend door de lage wijnstruiken en de groene

tarwe mij een mijl ver te achtervolgen en te roepen: M^rijp de deerne, houd haar; zij behoort tot de mijnen niet meer voortaan."

hein?13™3 WCetJ 'k ~ maar dat staat miJ minder helder voor — dat goedhartige landlieden mij brood

Siktnenen -mK -lnv. rtr°° Heten slaPen' Tweemaal nm H Zl i J I^et afscheid miJ een Maria-beeldje m den hals. Het leek mij zwaar als lood, 't was

ot het mij worgen zou. Ik wierp het in een sloot, om het rem te houden. Niemand zag het en ik

nnnrii1 \ ~ ^ een. schutsengel had ik niet

T kerels lieten van mij af, Miss

hlik mnZ.?° a ZIi).,mijr? gezicht hadden gezien ; mijn blik moet vreeselijk zijn geweest. Zoo leefde ik voort,

terwijl de weken voorbijgingen, 't Was het oude

Sluiten