Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

S obSaptH" ",H°e' ,Marian' is de kleine «1 zóó

P , p' .. ,,HlJ sl"pt, was haar antwoord; „driemaal ben ,k naar boven geslopen en heb u zien ; , ; zien staan, altijd, altijd maar op wacht. Eerst dacht ,k, dat het u goed zou doenf maar nu.

alleen'"' T».Zeide ik' »laat 8Ü uw kind alleen. „Ja, maar gij zijt ook alleen," sprak zij zacht

Geze?fndmd 5M' ^ °°k 'k 'etS VOOr haar was"

dïnL M P Va" W'e wiJ tot hulP waren I Heb

dank, Manan, voor uw steun.

Te Florence vond ik een woning op den heuvel van Bellosguardo. t Is een wachttoren met dubbelen observatiepost. Ter eener zijde ziet men over het Arnodal Waann de stad als in een open hand ligt uitgespreid, recht naar Fiesole, Mont Morello en hft avondrood. Ter anderer zijde ligt het gebergte Valombrosa, door iederen zonsopgang geheel nurner gekleurd, als een kristallen beker, die boordevol met rooden wyn werd geschonken. Geen zon kon dagen of verschelden zonder door de bewoners mijner villa

In Zn? geTn' A1,dC heerliJkheid vanmorgen en avond werd ons door dat reine, onbegrensde,

onbewogen luchtruim geopenbaard; doordien hemel, d e z,ch als een engelengewaad, blinkend van Gods £ ' ' ?eer stralend nog dan blauw, voor ons uitspande. Langs den buitenmuur van den tuin vloeide het mystieke grauwe olijvengroen neer, door mais

eenWrrgH l afgewisseld en plotseling stuitend op een rij donkere cipressen, die den weg naar Florence

vlakte' K^Ï'h lSCh0°n iligt de Stad in de ruime akte. Kathedralen, galerijen, burchten, paleizen,

straten, en door dat alles heen de rivier zich als een

vrn' ri? A windend, om verder naar alle zijden

hoeven 1, * te kronkelen, dat witte

hoeven en villa s op al zijn glooiingen draagt.

teelcpngl"Ft? W^ke" voorb'j. zonder dat ik taal of toeken uit Engeland ontving. Eindelijk kwam er een brief van Vincent Carrington:

Sluiten