Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wording en hoe weinig soms ons zeiven er van bewust

over bZT" r'

S bekend "■ d°0r '«ke"e". der nel

leen bekend, voor intens luisterende en in aanschouwing verloren zielen begrijpelijk te maken. Hoe'

het nTeT verkil Tepen?Z|!' wetenhetniet,zij kunnen het niet verklaren. Daarom brengen zij hulde aan het

genie en spreken: „Zie, het wonderwerk door de/en

mensch gewrocht'' Niet alzoo. Het werk bestond

maar verborgen; hij zag het. '

Zoo verheerlijkt dan de Kunst zich zelve door een

ïïfïkeïï Hr°°n ,tC heffen' diC alSemeen en ten volle erkend, de gedaante der dingen veranderen

- met m herschePPen zou. Kon de mensch

rukWnc Cn f ee" ure van d'chterlijke veru:- c % maar dag aan dag, onder vasten en sloven bij feestvreugd en Sabbathsrust, de geestelijke betee ken,» door het stoffelijk beeldseh,S hei

gloeien, hij zou voor altijd de aarde bevleugeld zien

iTchaL" V°l ' rUnd Cn b00m' -lfs ^jn eigen

hchaam zou hij eeren; dit lichaam thans zoo innig

harer ToZT u* aHe Steden er het uits^o^

als Cods li 7" K°fr bijeenrapen in zomernachten, als Gods harte bedroefd is om wat er voorvalt op

eze zijn eens zoo heerlijke, maar snood van hem

afvallig geworden wereld; terwijl de maan die S

over den eersten liefdebond deed lichten 'aan den

rin™ af331 tC blinken' beschuldigend als een trouwring, aan overspelige oogen voorgehouden.

Hoe zeker is het, dat wij, zoodra wij een ware

gedachte hebben geuit, terstond gevoelen dat zij Godes

is, met ons zeiven toebehoort. Wij reiken haar den

evenmensch als het brood aan den nachtmaalsdisch.

aanrakend W™ ** d°°r-even' het ternauwernood aanrakend. Wie zijn wij, dat wij het heilige ons eigendom zouden durven noemen! ö

mim m'jn dichtstuk als kunstwerk betreft — laat lezers zeSSen wat zij willen, ik, die het meer

Sluiten