Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verwachten, dat mijn kleine zakdoek, hier, ver over de cypressen heengeworpen, geheel Samminiato, kerk en al, bedekken zal, — als dat ik in dit mijn versleten, bekrompen bestaan mijn eigen conclusiën omvatten zal.

Maar laten wij ten minste de zonneblinden weer sluiten en gaan rusten. Straks, als de hoofdpijn wat bedaard is en de avond wat koelte brengt, zal ik

ate en Carrington een woordje schrijven. Mo^e vreugde hun deel zijn; zij hebben beiden een goede keuze gedaan.

O zeker, ik zou mij hartelijk verheugen, als het met om Romney ware. Had hij Kate getrouwd — lk..z°ur st,elll&' stellig gelukkig zijn. Dit Florence is mij lief; ik voel er mij thuis. Mijn graven zijn kalm, doen niet al te veel meer zeer. Marian is goed vriendelijk en hartelijk. Zij laat mij nu en dan "haar kind houden, of draagt het naar de heuvels, om bloemen voor mij te zoeken, die zij vóór mijn ontwaken in deze vazen hier schikt. Prachtige roode wilde tulpen, of Dante's purperen leliën, die zich onder zijn profetenadem tot nog weelderiger kelkontplooiden. Of wel een van die lange, bloeiende stengels, die in de Arno staan, als een bundel scepters, die, door een dynastie van gestorven goden achtergelaten, eeuw aan eeuw uit den stroom hun voedsel trekken, bloem en blad uitspruitend, op elke plek weleer door een godenhand met ichor verwarmd.

Ik vind ze 's morgens op mijn bed, als het juichend lachen van een kind mij wakker roept, dat door anan s zacht: „Stil, stil!" niet tot zwijgen kan worden gebracht. Ik glimlach met gesloten oogen en vraag met de lippen om een kus. Dan — ik ben er zeker van — dan regenen mij de kussen van dat lieve mondje toe, dan drukt zich dat poezele gezichtje egen het mijne aan, alsof een roos al haar geurige bedauwde blaadjes over mij ging uitstrooien. O ja! ik zou wel gelukkig zijnl Het kleine ding houdt al

Sluiten