is toegevoegd aan uw favorieten.

Aurora Leigh

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bereiden. Gij hebt uw rol voortreffelijk gespeeld, Lady Waldemar — evenals ik de mijne.

„Beste Romney," begon ik, „voorheen was het uw gewoonte niet, als een van het overwonnen Troje komend grieksch vorst een voorlooper noodig te achten, die tapijten op uwen weg spreidt, om het geluid uwer voetstappen te dempen. Ten opzichte van mij was die voorzorg overbodig; ik kan het kraken van uw voet op het kiezelzand hier best verdragen. Alleen spijt het mij, dat mij die belangrijke brief is ontgaan, waarmee sir Blaise zeker bij vergissing een gewijde waskaars heeft aangestoken. De brieven van dien besten Lord Howe zijn te goed om verloren te gaan, en met het breken van dien stengel is zeker menige bloem van het Londensche nieuws afgevallen. Geen wonder, dat ik gevoelig ben voor dat verlies, ik die hier, eenzaam bij mijn wijnstok gezeten, van niets dan verongelukte oogsten hoor. Maar de brief als voorbereiding ... ontstelde ik inderdaad? Gisteren avond schrikte ik van een meikever en beefde een half uur lang. Kent ge de vrouwen nog zoo weinig, gij, die zoo hoog staat in haar gunst, dat ge in allen ernst notitie van onze zenuwachtigheid neemt? Wel, wij houden haar in waarde; zij is het geheim vau onze macht en van den indruk, dien wij maken. Bij winterdag, als het vriest en de wind niet blaast, staan de boomen stijf en stil, maar laat de blijde zomer voor hen komen en ge zult bij het minste zuchtje al die millioenen bladeren hooren ritselen en popelen van weelde en genot. Niet meer is er noodig om een vrouw te doen ontroeren. Laat haar schrikken en beven, zooveel als ze wil; denk daarom niet dat haar winter guur, veeleer dat haar zomer groen is.''

„Dat uw zomer altijd groen zij, Aurora," klonk het antwoord, „al zweept gij van de hoogte, waarop ge leeft, uw sekse met wel wat gure windvlaag weg, daarbij uw eigen pijnappels naar omlaag slinge-