Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rend, vol verachting voor het lage struikgewas, waarin ze daar beneden te land komen. Zoo hoog en koud tegenover anderen en uzelven, zou het onbillijk wezen dit minder tegenover Romney te zijn. Dat zou ik trouwens ook niet willen; ik begeer u niet anders dan ge zijt. Gij kunt het inderdaad verdragen, dat gij onverwachts naast u mijn voetstap hoort... maar ik — het zou mij tot in de ziel ontroeren, als ik uw stem, Aurora's stem, plotseling van aandoening hoorde trillen, uit deernis met dat, wat ik ben."

„Helaas ja, mijn vriend," dacht ik, „als echtgenoot van Lady Waldemar zijt gij diep beklagenswaard, en toch moet Aurora Leigh zich tegenover u even zorgvuldig voor elk teeken van medelijden, als voor leugen en godslastering wachten. Eer zal zij tegenover al het slijk der aarde zacht en verdraagzaam leeren zijn, eer haar stem u meewarig in de ooren zal klinken."

Ik onderdrukte mijn gedachten en sprak op kalmen toon: „Bedenk vriend, dat wij den toestand, waarin wij verkeeren, zeiven moeten hebben voorbereid; en al behaagt hij ons ook niet, ja al mishaagt hij ons met alle recht, toch mogen wij niet vergeten, dat een ander lot, eens mogelijk geacht, maar toen door het instinct van ons leven verworpen, ons thans nog minder bevredigen zou dan dat, waarin onze keus, onze wil, onze liefde openlijk, voor geheel de wereld, hun stempel hebben gedrukt. Wat wij kozen, moge niet goed zijn, maar dat wij het kozen, dat het ons wakend en droomend onwederstaanbaar tot zich trok, bewijst dat het goed is voor ons; veel beter, dan 't geen wij voor het grijpen hadden, maar ons niet gedrongen voelden te kiezen. Muggen laten niet af zich de vleugels te zengen; dat bewijst dat licht goed voor muggen is. Ware het anders, zij zouden de doodende vlam wel vermijden."

„Ja, licht is goed," herhaalde hij en zweeg. Daarop kortaf... Marian, is Marian wel? — Ik boog toe-

Sluiten