Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij haar in Oxfordstreet had zien spreken, met eene die... maar ik zou liever mijn hand afhouwen (al ware die zoo even door een hertog gekust en verworven), dan het arme schaap zulk een beschuldiging naar het hoofd te werpen. Veeleer zou ik dat hoofd met goud hebben willen overdekken, tot het blonk als het koepeldak der Sofiakerk in de ure van het morgengebed; maar met dien hooghartigen Leighblik, die mij eens zoo bekoorde, stuitte hij deze gedachte in de geboorte door te zeggen: Van nu afaan moest zij als zijn vrouw worden beschouwd. Zijn vrouw had geen ondersteuning noodig. Hij ging naar Florence om de verbroken verbintenis weer aan te knoopen. Dit zou mij voldoende zijn. Beiden, hij en Lord Ho we, waren blijde mij van de zwaarste beschuldiging te kunnen vrijspreken. — Op dat woord viel ik op scherpen toon in: Zou hij, die van recht en billijkheid hield, voor mij een brief aan Aurora Leigh willen geven en mijn antwoord op hare beschuldiging met zijn eigen verklaring willen bezegelen? — Ja indien de brief in tijds gereed ware. — Hij is rechtvaardi, uw neef — ja, afschuwelijk rechtvaardig. Hij zou zijn handen in bloed wasschen om ze rein te houden. — Aldus koel, beleefd, gentlemanlike, boog hij en scheidden wij.

„Scheidden wij. Geen blik, geen woord, geen liefde meer! Weggevaagd, uitgevlakt — als het geklad van een schooljongen, die op zijn lei spuwt en met zijn grove handen aan het uitvegen gaat. Ook ik ben te grof, te menschelijk geweest. Wat hebben wij vrouwen van de groote wereld met bloed in de aderen te maken ? Ik wil er voortaan mee hebben afgedaan; mijn lippen zelfs behoeven er niet door te worden gekleurd. Een roos is mooi en rood zonder bloed. Waarom zou een vrouw het niet zijn? Als wij tevergeefs de rol van aanbidderessen hebben gespeeld, blijven ons nog hulpmiddelen genoeg over. Wij kunnen ons laten aanbidden naar hartelust. Hier is

'9

Sluiten