Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

men meenen, dat ik buiten u nog een kind zou begeeren; een, dat de menschen gelukkiger zouden noemen, een kind, dat een vader heeft met vaders liefde en naam 1 Een naam, vrij en open als een glimlach gedragen, tot beschaming van mijn lieveling als men hem den zijne vraagt en hij geen antwoord

heeft. Hoe! een gelukkiger kind dan het mijne

mijn beste... dat van avond van het lachen niet slapen kon? Neen, ik zweer bij het leven en de liefde dat, zoo ik al mocht leven als anderen, en mocht liefhebben als ... sommigen, ja u mocht liefhebben, Romney, zooals sommigen doen (oogen, die veel geschreid hebben zien helder) — ik toch in mijn armen geen plaats zou hebben voor een ander kind dan het mijne. Al mijn kussen zijn op één mondje saamgesmolten; ik zou mijn jongske niet van mijn schoot willen zetten, om er een zuigeling op te wiegen. Hier is een hand, die zonder trouwring rein zal blijven, die mijn zoon zal leiden, tot hij geen vinger meer ervan tot steun behoeft; tot hij moeders schoot vrijwillig gaat verlaten, om onder mannen neer te zitten. En als ik dan hem — niet hij mij — missen zal, dan kom ik weer en spreek: „Laat mij thans in Romney's levenstaak deelen; geef mij thans iets van zijn werk te doen, wat, om zijn arme, door de wereld verstootenen op te beuren en te helpen; om smart te lenigen door smart." — Gij inmiddels, edele Romney, neem eene edele vrouw tot gade en leg uwe groote zielen voor elkander open. Ik behoef geen anderen zegen voor u af te bidden. Durfde ik haar slechts naderen, slechts aanraken in de hooge sfeer, waar zij troont! „Daal neder tot Romney" zou ik spreken, „en betaal mijne schuld!" O, dit zou een stroom van vreugde door mijn ziel doen gaan. Maar de maan schijnt mij in het aangezicht — ik durf niet — al zou ik den naam ook kunnen raden van de vrouw, die hij bemint. Ik ben niet te vergeefs in dagen van ouds zijn

Sluiten