Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als ik — Ja verachtelijk trotsch als ik — zich dit aan te laten leunen en u een liefde op te dringen die uit medelijden geboren is. 't Is immers vaak een rijke, innige liefde, die aldus ontstaat en zij sterft er niet eerder om. Maar al zou zulk een liefde mij ook in uw schatting doen rijzen, 'tis de waarheid; die hoog moet staan; Aurora moet zich op lage^

KUarhri! rS k NeMn' mijn liefde is geen medel'jden. Klaarblijkelijk ben ik geen edelmoedige vrouw en

was ik het nooit; anders had ik weleer niet zoo angstvallig gewogen en gemeten en u de macht tot geven misgund, zooals ik u reeds te voren de macht had ontzegd voor mij, Aurora, een oordeel te vellen. k wilde geen giften aannemen, tenzij van God, en e Zijne zelfs wilde ik naar eigen keus en lust gebruiken. Want Hij en ik waren gelijken; gij daar eneden uitgesloten van een omgang, die het wisselen . weldaden vergunt. Gij hebt, zegt gij, in menig opzicht gedwaald; ik heb schier in alles misgetast* n alles. Gij zocht de menschen door halve maatregelen halverwege te bevrijden, slechts aan de helft hunner e ïoeften uwe aandacht wijdend, maar inmiddels geen oogwenk uw eigen voordeel gedenkend. Doch i , die de menschelijke natuur breeder opvatte, beide zijden van haar wezen gedacht, de nooden der ziel de hooge eischen der kunst niet voorbij zag, ik verried de zaak, die ik dienen wilde, en verongelijkte mijn eigen leven, dat ik te verdedigen zocht. Hartstoche ijk strevend mijn kunstenaarsaandrift hooger op te voeren, al werd het vrouwelijk instinct er ook door ten onder gebracht, vergat ik, dat geen volkomen kunstenares zich hier op aarde uit een onvolkomen vrouw kan ontwikkelen. De bloem uit den wortel, et geestelijke uit het natuurlijke, vezel voor vezel ontspruitend — ziedaar de levenswet. Een handvol aar e, om den beelddrager Gods te formeeren; de arme verachte, — de gezonde, welriekende aarde! — Met haar dierf ik den goddelijken adem, die in de

Sluiten