Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een bruisende vloed deze laatste bladzij zou overstelpen. Hoe zou ik wenschen zijn woorden hier bij al het overige te kunnen nederschrijven, om ze met de oogen te zien, zooals ik ze in mijn ooren hoor klinken! Om dat liefelijk heilig harteschrift 's avonds als ik moe ben te lezen, of er in de morgenschemering de zorg door op de vlucht te jagen! Om er mijn duursten eed op te zweren, dat, als alles voorbij en alles beproefd en alles genoten zal zijn; als de kunst en de wijsbegeerte haar beste gaven zullen hebben geschonken, deze liefde hare hand slechts behoeft uit te strekken, om ver, ver over dit alles heen te reiken!

Hoe wenschte ik te kunnen neerschrijven, wat hij sprak! Maar wanneer een engel zich in een donderslag deed hooren, zouden wij iets anders weten dan dat het donderde ? En wanneer een wolk nederdaalde en ons gansch en al omhulde, zouden wij haar vorm kunnen afteekenen, alsof wij haar in het luchtruim zagen drijven? Zoo was het met zijn spreken. Zijn adem op mijn wangen deed zijn woorden ineen vloeien, maar maakte ze daardoor nog intenser en vuriger, zooals een windvlaag, die, langs de straatlantaarns heenstrijkend, ze allen tot één reine, witte, vlammende lichtstreep verbindt, te heller door hun uitwissching glanzend. Gelijk de ziel gewaar wordt, wanneer geen lichaam meer het aanschouwen belemmert, zoo deed ons innig te zamen zijn ons elkander eerst volkomen verstaan. Aldus werd het mij geopenbaard, dat hij mij beminde met de diepte en de volheid dier grootsche naturen, voor wie de zon der liefde in al haar heerlijkheid opgaat, omdat hun wijde horizont met dien gloed en luister niet in tegenspraak is. Een kleine cirkel kan slechts een klein vuur omperken, maar de liefde van dezen man was groot gelijk zijn wezen. Teleurgesteld in zijn liefde, had hij den moed gehad te leven, zijn hart te geven aan wat God bemint en de banier, die hij

Sluiten