Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Helaas," was zijn antwoord. „Is zij in het geheel wel een roos? Het kinderhart is ondankbaar, het broederhart is onmeedoogend ... en de overigen ? — Heenblikkend over den troebelen levensstroom, waar deze Bloem des Hemels zich zoo vruchteloos over buigt, denk ik hoe volmaakt het spiegelbeeld zou zijn, indien het water klaarder ware. Laten wij de buizen reinigen en op regen wachten. Mijn dichteres, mijn Liefde, nu ik te eerzuchtig in mijn streven was, nu ik, die meer dan alle anderen meende te zullen wrochten, mij als een slechte werker door God binnen een engen, nederigen kring zie teruggewezen, kom ik tot u, die mijn vergoeding, mijn dierbaar oogenlicht zijt. Mijn morgenstar, mijn dageraad, rijs boven mijn heuvelen en bestraal ze met een licht, dat ze aan mij niet ontleenen kunnen. Schijn gij voor ons beiden, Aurora; vul aan wat ik slechts ten halve kan volbrengen; werk voor twee, zooals ik, hoe ook aan banden gelegd, voor twee zal beminnen. Staar met uw zielsoog in de zon, tot gij de wortels van hooger licht uit de kern van haar gloed rukt. De kunst is een dienst, vergeet het niet. Een zilveren sleutel is in uwe hand gelegd, opdat gij onvermoeid nacht en dag trachten moogt hem in het stroeve, knarsende slot rond te draaien, en zoo de poort te ontsluiten, die de zichtbare wereld van de onzienlijke scheidt. Uwe helpende hand zegenend, zullen zij, die lager staan, tastend uit gene tot deze leeren ingaan. De wereld is wachtende op hulp. Liefste, laat onze liefde ons werk bezielen, ons werk onze liefde nog zaliger maken; opdat al wie waarachtig werkt en waarachtig bemint in ons werk onze liefde, in onze liefde ons werk waardeere. Kom, breng thans de bazuin aan uw vrouwenlippen, die door der liefde heiligen kus zijn gewijd! Drijf uw fijnen, doordringenden adem met kracht door het koper heen en doe door uw geschal den Jerichomuur in puin storten, die klassen en standen van elkander scheidt.

Sluiten