Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Van den bergtop des geestes klinke uw roepstem tot de geesten in de aardsche vlakte bijeen en doe hen opgaan tot heiliger hoogten, dan de spitsen, waarin zij tot dusverre slechts wolkgevaarten zagen. Welke hoogten? — Wij weten het niet, maar wij kennen den weg, die er henen leidt. Wij weten, dat stijgen ons hooger voert en klimmen dus goedsmoeds voort. De ure der zielen is daar. 't Zijn de Wil en de Liefde, die de stof zullen bevrijden. De wereld is afgeleefd, maar de oude wereld wacht den dag der vernieuwing. Een nieuw leven moet het hart der enkelen gaan bezielen, en die enkelen moeten velen, en die velen legio worden onder nieuwe dynastieën van het menschelijk geslacht. Dan eerst zal zich van zelf een nieuwe kerk, een nieuwe staatsleer ontwikkelen, zal een nieuwe wet, die vrijheid insluit, een nieuwe maatschappij, die leugen buitensluit, op natuurlijke wijze in het leven treden. ,.Hij zal alle dingen nieuw maken."

„Mijn Romney!" — Mijne hand in de zijne omhoog heffend, wendde hij zich instinctmatig, alsof ziende geesten hem naar het oosten trokken, naar dien horizont, waar, in het tintelend luchtruim ver en flauw achter der heuvelen kring, in jaspis klaar als bergkristal, de eerste grondslagen werden gelegd van den nieuwen, nabij zijnden Dag, die uit de hemelen tot God ging omhoog rijzen. Een oogenblik stond hij zwijgend, met opgeheven hoofd, alsof hij werkelijk aanschouwde. Kalm stond hij daar en voedde zijn edele, lichtlooze oogen met het visioen van den vollen, den volkomen dag. En toen ik zag, dat zijn zielsoog zag — „eerst Jaspis," zeide ik, „daarna Saffier, het derde Chalcédon, de overige naar hun rangen — het laatst een Amethyst."

Sluiten