Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wel van grootvader afkoirr'.ig zijn geweest. De bevolking van het „wolveneiland" was oorspronkelijk Roomsch-Katholiek. Zij werd Protestantsch gemaakt op de volgende eigenaardige wijze. De Heer van het eiland ging namelijk rond met een man, die een gelen staf in de hand hield. Deze staf nu schijnt meer de aandacht getrokken te hebben dan de leer die er bij verkondigd werd, want de nieuwe godsdienst droeg nog lang daarna — en misschien ook thans nog — den naam van den godsdienst van den gelen stok. Ook maakt hij later de opmerking dat het hem sterk opgevallen is, hoe vele van de sagen en legenden die hij in zijn jeugd vernam, hoewel eenigszins gewijzigd van vorm misschien, een wondervolle overeenkomst hadden met hetgeen hij door inboorlingen aan de Afrikaansche nachtvuren als waar gebeurd hoorde mededeelen. Ook van zijn grootmoeder had hij zeer aangename herinneringen. Deze placht vaak liederen in het Gaëlische dialect — de oude taal der Bergschotten — te zingen, waarvan, naar zij beweerde, vele vervaardigd waren door Schotsche eilandbewoners, zonder hoop op bevrijding weggekwijnd in gevangenschap bij de Turken.

Grootvader kon tevens soms bijzonderheden van van familie-leden verhalen, wel zes geslachten terug. En waarop had de kleinzoon nu reden om trotsch te zijn? Het was op dat gezegde van dien ouden man op zijn sterfbed — een zijner voorouders — die beweerde dat voor zoover hij had kunnen nagaan,

Sluiten