Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij nooit van eenig lid in de familie als van een „onwaardige" of „oneerlijke" gehoord had, en die daarom, alvorens den dood in te gaan, zijn kinderen nog eens ernstig op het hart drukte toch nimmer iets te doen, dat inbreuk op deze familie-traditie maakte. En dat was gezegd in een tijd toen de Hooglanders nog veel hadden van de Kaffers aan de Kaap en — men kan er den Engelschen geschiedschrijver Macaulay op naslaan — iemand heel gemakkelijk straf kon ontloopen voor het stelen van vee door een deel van het gestolene aan zijn Clan-hoofd cadeau te doen. Eerlijkheid en oprechtheid — ook deze groote nakomeling zou er naar streven zijn geheele leven lang. Deed hij al iets verkeerds in het oog der menschen, vriendelijk verzocht hij dit verkeerde liever te wijten aan een misgreep, ter goeder trouw en met geen slechte bedoelingen gedaan, dan daaraan dat hij den ouden levensregel, in zijne familie overgegaan van vader op kind, zou hebben verw: arloosd of vergeten. Zijn grootvader placht ook te zeggen, wanneer hij zijn kleinkinderen aanspoorde trouw naar school te gaan, dat hij nog nooit van een Livingstone gehoord had, die tot het langoorige geslacht gerekend moest worden.

Deze grootvader nu, bevindende dat zijn kleine boerderij op den duur niet genoeg opbracht om zijn talrijk gezin te kunnen onderhouden, verliet in 1792 het eiland UI va en begaf zich met de zijnen naar Blantyre in Lanarkshire, ongeveer 7 mijl boven Glasgow, aan de oevers van de schoone

Sluiten