Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij door vasthoudendheid aan het eens genomen besluit had te verduren. Zoo wijdde hij ook een gedeelte van den Zondag aan zondagschoolonderwijs, was ijverig voorstander van een zendingsvereeniging en bevorderaar van bidstonden en oefeningen, die toen meer dan thans in zwang en bij het publiek geliefd waren. Als hij rondtrok naar de naburige dorpen om zijn thee te verkoopen, deelde hij tevens tractaten uit en moedigde hij zooveel mogelijk het lezen van nuttige boeken aan. Met de jongelieden en anderen die hem gaarne mochten, sprak hij veel over het belangrijkste van alle onderwerpen, — dikwijls met heel veel succès. Hij legde zich op het Gaëlisch toe, alleen om zijn moeder in die taal — omdat zij die het beste kende — voor te lezen uit den Bijbel. In waarheid bezat hij al de kenmerkende eigenschappen van een goed zendeling. Zooals wij reeds zeiden, was hij zeer vriendelijk en minzaam van aard; tóch zou hij niet, om anderen te believen, één duimbreed afgeweken zijn van hetgeen hij d e waarheid geloofde. Wel was hij spoedig verontwaardigd en in drift, doch — zooals gemeenlijk — ging daarmede een zachtmoedige aard en een goede inborst gepaard. Hij kon soms zeer streng zijn, maar dan was dit niet zoozeer ten gevolge van barschheid van karakter, doch omdat er een hoog beginsel op het spel stond. Hij gaf zijn kinderen een zeer godsdienstige opvoeding. Eerst behoorde hij tot de Kerk van Schotland, doch, nadat hij deze verlaten had, was hij gedurende de laatste twintig jaar van zijn

Sluiten