Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar kinderen in te planten door zelve geregeld de groote beteekenis er van in haar woning ten toon te spreiden. Het was een klein, tenger vrouwtje, zeer levendig en met mooie, sprekende oogen, waarop die van David bijzonder moeten geleken hebben. Dat het een goede huishoudster was en zij het pannetje bij den steel wist te houden, blijkt uit hetgeen haar beroemde zoon van haar zegt: „De oudste herinnering aan mijn moeder roept mij een beeld voor den geest, zoo dikwijls voorkomende onder de arme Schotten: dat van de bezorgde huisvrouw die zooveel mogelijk de tering naar de nering zet." Zij had een lieftalligheid over zich, waaraan niemand weerstand kon bieden en, evenals het zonlicht het hardste ijs, wist zij de stugste gemoederen te ontdooien. David had in aard en aanleg veel van zijn moeder en stond, omdat hij zoo aanhankelijk aan haar was, sterk onder haren invloed. Hij vormde zich in verscheidene dingen dan ook naar haar voorbeeld. Aan haar had hij het te danken dat hij later, naar haar voorbeeld, in staat was de wilden in Afrika door vriendelijkheid en zachtheid aan zich te binden en tot vertrouwen te wekken. Ook z ij bezat een schat van familie-overleveringen en behield tot op zeer hoogen leeftijd de gave — David teekende in 1864, toen zij reeds 82 jaar was, nog een verhaal van overgrootvader Gavin uit haar mond op — om ze nauwkeurig en in alle bijzonderheden met zeer veel levendigheid te kunnen vertellen. Zij stierf den 18eu Juni 1865, na verscheidene jaren bedlegerig te zijn geweest.

Sluiten